د احصايې او معلوماتو ملي ادارې د ۱۴۰۴ کال په لېندۍ میاشت کې د هوايي ډګرونو او ځمکنيو بندرونو له لارې هېواد ته د دوه زره او ۴۹۸ بهرنيو وګړو تګ او راتګ ثبت کړی دی.
ثبت شوي ارقام ښیي، چې په یاده موده کې د ۴۳ ښځینهوو په ګډون یو زر او ۳۲۰ بهرني وګړي هېواد ته راغلي او د ۲۶ ښځینهوو په ګډون، یو زر او ۱۷۸ نور له هېواده وتلي دي.
له بلې خوا، د ثبت شويو ارقامو له مخې ښکاري چې یو زر او ۳۰۵ کسان له ځمکنیو بندرونو او ۱۵ تنه نور د هوا له لارې هېواد ته راغلي، چې له ډلې یې ۱۹۶ تنه د هېواد د لرغونو او تاریخي سیمو د لیدنې او پاتې نور یې د کار په موخه راغلي دي.
د دې ادارې د ثبت شویو ارقامو پر بنسټ، تر ټولو ډېر (۹۱۹) بهرني وګړي د نیمروز له بندر او ورپسې ۳۰۸ تنه د هرات له بندرونو او هوايي ډګر او پاتې نور د فاریاب اقینې بندر، د بلخ هوايي ډګر او حیرتان بندر له لارې هېواد ته راغلي دي.
شوروي اتحاد له داسې چا سره په جګړه کې ښکېل شو، چې زرګونه کلن زرین تاریخ او پیاوړې عقیده یې لرله.
دوی ټول وخت پر خپل دین او ایمان سر اېښی او د عقیدې پر بنسټ یې جګړه کړې او ګټلې وه.
دا سرمست او له تاریخه ناخبر ځواکونه په ډېر غرور د اسیا په زړه را ننوتل، د یوه پیاوړي او قوي ولس د یرغمل کولو نیت یې درلود او تل یې تر خپل واک لاندې راوستل غوښتل. خو دوی نه و خبر، چې له دې خاورې انګرېزان، مغول، ایراني ګرګین او د نړۍ زبرځواکونه ټیټې سترګې تللي. د دوی زړه ته نه لوېده، چې د اسیا زړه به یې د امپراتورۍ د ماتې او ټوټې کېدو پیلامه وي.
سرو لښکرو له راتګ سره سم بې دریغه زورزیاتي، ظلمونه او وحشتونه پیل کړل او په افغان خاوره یو ځل بیا د وینو سېلابونه جاري شول.
دا ورځ د هېواد په تاریخ کې د بې ساري بدبختیو او ناخوالو پیلامه ده. د شوري یرغل پر افغانستان د جګړې د اور بلولو پیل شو، چې څو لسیزې دا بې اسرې ولس پکې وسوزېد او هر څه یې له لاسه ورکړل.
په هېواد کې شوروي ظلمونو هر اړخیزه بڼه درلوده. له انساني تلفاتو نیولې بیا تر ټولنیزو، سیاسي، فرهنګي، اقتصادي او هر اړخیز زیانونه د شوروي د فزیکي او معنوي تېري زېږنده دي.
د هېواد په تعلیمي نصاب کې لاسوهنې وشوې. کتابونه د شوروي سلیقې سره سم عیار شول او په لسګونو جلدونو چاپولو سره یې افغانستان له اقتصادي اړخه پر ملا مات کړ.
له سیاسي اړخه تر ټولو لومړی یو ګوندیز سیستم حاکم و. دولت په ټوله مانا سوسیالیستي دیکتاتور او د مذهب او ملت پر ضد و.
له اقتصادي اړخه نظام اصلاً د کمونیستي ايډیالوژۍ پر بنسټ را منځته شوی و. شخصي ملکیتونه له ګواښ سره مخ و. په افغانانو یې یو ځانګړی اقتصادي نظام له خپلو ټولو بدیو سره وتپه. د خلکو ځمکې یې پر خلکو ووېشلې او پر خپلو کې یې په جنګ اخته کړل.
ټولنیزه شیمه هغه وخت له منځه ولاړه، چې د خلکو دیني او ملي ارزښتونه وګواښل شول، د ملت ډېری برخه خلک له هېواده وشړل شول او ډېری یې بیا د زندانو د تورو دېوالو شا ته شپې او ورځې تېرولې.
د شوروي اتحاد د فکري او پوځي یرغل په ټولو دورو کې په مجموعي توګه یو نیم میلیون افغانان شهیدان او په لکونو معیوبان شول. دغه بدمرغه یرغل په لکونو ښځې کونډې او ماشومان یتیمان کړل.
د شوروي اتحاد شرمېدلې ماتې:
سرو لښکرو داسې انګېرلې وه، چې افغانستان به هم د نورو هېوادونو په څېر خپله مستعمره او د خپلې جغرافیې برخه وګرځوي، خو دوی د افغان ویاړلو او پیاوړلو شازلمو له لوري له جدي غبرګون سره مخ شول او د وخت فرعون ماتې وخوړه.
زمونږ ملت یوازې شوروي لښکرې نه بلکې شوروي تاریخ او کمونیستي ایډیالوژي داسې شرمیدلي مات کړل، چې نور به یې یوازې په زړو یادښتونو کې کیسې لولو.
د سرو لښکرو په ماتې سره یوه ستره امپراتوري په ګونډو شوه او د افغانانو د جهاد او سرښندنو په پایله کې ډېری نور هېوادونه هم د وخت د جابر له ستم په امن او خلاص شول.
د افغان ملت دا سرښندنې او مېړانې د هېواد په تاریخ کې په زرینو کرښو ثبت شوې دي.